Simülasyon: Tezgâha Göndermeden Önce

Simülasyon, işi yapmadan önce yapılmış hâlini görmektir. Atölyede en çok atlanan adımdır ve en pahalı hataları o yüzden yaşarız.

Ekranda kırılan takımın maliyeti sıfırdır.

Neye bakılır

Bağlama elemanları. Mengene ağzı, pabuç, vakum kızağı, vida. Bunlar çiziminizde yoktur ama tezgâhta vardır. Takım yolu doğru olabilir; takım yine de pabuca çarpar.

Simülasyona bağlama elemanlarını da tanımlayın. Zahmetli görünür, bir kere yapılır ve o tezgâh için hep kalır.

Hızlı hareketler (G00). En sinsi tehlike buradadır. Kesme hareketleri genelde parçanın üstündedir ve kontrollüdür; hızlı hareket ise takımı bir noktadan diğerine en kısa yoldan, en yüksek hızda götürür. Aradaki yükseklik yeterli değilse takım parçanın üstünden kesmeden geçmez, çarparak geçer.

Güvenli yükseklik (clearance) değerini bağlama elemanlarının en yükseğine göre verin, parçanın en yükseğine göre değil.

Takım boyu. Kesici boyu parça kalınlığından kısaysa, takımın kesmeyen sap kısmı malzemeye sürter. Simülasyon takımı doğru boyla tanımlanmışsa bunu gösterir.

Sıfır noktası

Simülasyonun doğru olması için parça sıfır noktasının tezgâhtaki ile aynı olması gerekir. Ekranda sol alt köşeden, tezgâhta parça ortasından sıfır alırsanız simülasyon temiz görünür ama iş hurdadır.

Sıfır noktasını nereden aldığınızı NC dosyasının başına yorum olarak yazın. Tezgâh başındaki kişi bunu okur.

Kalan malzeme

İyi bir simülasyon sadece çarpışma değil, işlenmemiş bölgeleri de gösterir. Büyük takımın giremediği iç köşeler burada ortaya çıkar. Parçayı sökmeden önce görmek, sökmüş olarak fark etmekten iyidir.

Alışkanlık hâline getirin

"Bu basit iş, simülasyona gerek yok" cümlesi pahalıdır. Basit işlerde de sıfır yanlış girilir, yanlış takım seçilir, eski program açık kalır.

Simülasyon bir dakikadır; takım değişimi ve hurda parça bir saat.

Her şey temizse son adım: bu yolu tezgâhın anlayacağı dile çevirmek.